با شما هستم عزيز!

🔸 هر فرد ايرانی که علاقه‌مند به آينده زندگی خود و فرزندان‌شان باشد؛

🔸 هر فرد ايرانی که خواهان زندگی صلح‌جويانه، مسالمت‌جويانه و آرزومند فضای آرامش‌بخش و به‌دور از دغدغه‌های جنگ باشد؛ 

🔸 هر فرد ايرانی که خواهان مناسبات عقلانی و منطقی با ديگر کشورهای جهان باشد؛ 

 

🔸 بعد از شنيدن سخنان صبح ديروز [سه‌شنبه، اوّل مرداد۹۸] خامنه‌ای برای بخشی از کادرهای رهبری «حماس»، و بعد از مراجعه به وجدان و انصاف و خرد خود، به اين نتيجه خواهد رسيد که مقتضای طبيعت نظام ولايت فقيه و به‌طبع آن مهم‌ترين هنر رهبری، کوبيدن بر طبل جنگ است! مهم هم نيست که طرف مقابل ايران، آمريکا و اسرائيل است يا عربستان و فلسطین و غيره.

🔸 هر فرد ايرانی خردمند و آگاه بر مقتضای طبيعت فاشيستی و جنگ‌طلب نظام ولايی، هرگز به دنبال نامه‌های سرگشاده باصطلاح ضد جنگ ولی، بدون محتوا و مخاطب نمی‌رود. مانع شدن از وقوع جنگ ديگری در ايران، کاری است بسيار ارزش‌مند و انسانی اما، راه واقعی‌اش نامه‌نگاری و برچسب‌زدن به ديگر کشورها و انسان‌ها نيست! اين رفتار به لحاظ محتوايی يعنی دنباله‌روی کميک از سياست‌های جنگ‌طلبانه و فتنه‌گرانه‌ی ولی فقيه‌ای که آشکارا دارد آتش به خرمن‌های آماده برای بل‌گرفتن در منطقه می‌زند ولی، نامه‌نگاران دارند يقه مترسک‌ها را می‌گيرند.      

🔸 ممکن است برخی از نيروهای درون نظام به‌علت غرق شدن در مسائل روزمره و خرده‌کاری‌ها، يا به‌دليل علاقه‌ای که به سرنوشت فلسطينی‌ها دارند؛ متوجه گوهر فاشيستی سخنان آيت‌اله خامنه‌ای در صبح ديروز نشده باشند که او چگونه با تأکيدی ويژه به کادرهای رهبری «حماس» می‌گويد جمهوری اسلامی ايران در «قضيه‌ی فلسطين» با هيچ کشوری در دنيا [از جمله با فلسطينی‌ها] رودربايستی ندارد. دوستداران نظام اگر نمی‌دانند معنای واقعی اين قضيه‌ی فلسطين که در ظاهر پيچيده‌تر از قضيه‌ی فيثاغورث به نظر می‌رسد، چيست؟ توضيحش به‌زعم من بسيار ساده است: مردم فلسطين آن ايده و کردار و رفتاری را بايد دنبال کنند که بدون رودربايستی «ما» [نظام ولايی ايران] می‌خواهيم و رهنمود می‌دهيم! از منظر سياسی به چنين نگاه و تمايل و خواستی می‌گويند تمايلات فاشيستی.  

🔸 در واقع صبح ديروز آيت‌اله خامنه‌ای داشت از زبان نظام ولايی سخن می‌گفت نه از زبان خويش! و از اين منظر، ناگفته نگذرم آن‌هايی که شعار "خامنه‌ای استعفاء!" را طرح می‌کنند به گمانم هنوز متوجه گوهر فاشيستی نظام ولايی نيستند. هنوز متوجه اين حقيقت چهل ساله و هزار بار تجربه شده نيستند که اگر پاک‌ترين، بی‌رياترين و سالم‌ترين انسان‌ها هم [حتا آن مهدی موعود مسلمانان] بر کرسی ولايت بنشينند؛ آن‌ها همان راهی را خواهند رفت که خامنه‌ای و خمينی رفتند. و با توجه به چنين شناختی، تنها راه واقعی و شعار واقعی در لحظه کنونی، جداکردن دين از دولت است. و من در تحقق چنين هدفی، همان رهنمودی را دنبال خواهم کرد که صبح ديروز آيت‌اله خامنه‌ای به گروه حماس توصيه کرد: 

🔸 "پيروزی بدون مقاومت و مبارزه بدست نمی‌آيد!". 

سالِ سگ

🔸 حضور آيت‌اله خامنه‌ای در رأس نظام اسلامی مطابق گاهشمار دوره‌ای چينی، امسال وارد سومين دورۀ «سال سگ» شده است! اين يادآوری برای مسئولان نظام اسلامی که در هر شرايطی همواره پای‌بند به استخاره و متمايل به انتخاب ميان دو گزينه‌ی «بد و بدتر» هستند؛ از اين جهت مهم است که در نگاه عمومی، هم عدد «سه»، عددی ويژه‌ای‌ست، و هم سال سگ. در واقع و مطابق همان فرهنگ و سنت شرقی‌ای که مورد توجه و تأييد آيت‌اله خامنه‌ای نيز هست؛ از منظر سياسی رهبری وارد يک فاز بغايت ويژه و خطرناکی شده است.  

🔸 در فرهنگ شرقی از جمله در فرهنگ عمومی ايرانيان آمده است که: "در سال سگ بايد بيش از پيش مواظب بود و دست به عصا حرکت کرد". چه در روابط عادی، و چه در زندگی سياسی. 

🔸 تجربه زندگی سياسی آيت‌اله خامنه‌ای هم نشان می‌دهد که او در دو دورۀ پيشين، يعنی در سال سگِ ۱۳۷۳ خورشيدی در عرصه‌ی بين‌المللی و در برخورد با بيل کلينتون، و همين‌طور در سال سگ ۱۳۸۵ خورشيدی در رو‌-در‌-‌روشدن با جورج واکر بوش پسر، نه تنها پا پس کشيد، بل‌که برخلاف عادت پيشين تبليغاتی که هر سال کلی هياهوی توخالی عليه «شيطان بزرگ» راه می‌انداخت؛ در سالِ سگ ۱۳۸۵ خورشيدی در جهت حفظ موقعيت خود، به‌معنای واقعی سکوت کرد و پيغام و پسغام‌های پنهانی فرستاد. ايرانيانی که حافظه‌شان را دست‌کاری نکرده‌اند، به احتمال زياد بخاطر دارند که در همين سالِ سگ ۱۳۸۵ بود که مردم کوچه و بازار، روز روشن بر مبنای آن ضرب‌المثلی که می‌گويد: "به در بگو تا ديوار بشنود!"، با صدای بلند به هم‌ديگر هُشدار می‌دادند که: "بوش دارد می‌آد!".

 

🔸 فهم هُشدارهای عمومی دشوار نيست اگر بدانيم که از جنگ جهانی دوم به اين سو، بجز يک استثناء در دورۀ رياست جمهوری ريچارد نيکسون که سال سگِ آن سال [۱۹۷۰ميلادی] متأثر از تغيير توازن نيروهای جهان عليه جنگ و کشتار بود؛ تجربه‌ی تعارضات بين‌المللی نشان می‌دهند که رؤسای جمهور آمريکا اعم از دمکرات و جمهوريخواه در «سال سگ»، دست به اعمال بسيار خطرناکی زده‌اند که خسارت‌های انسانی‌_‌طبيعی غيرقابل تحمل و جبران‌ناپذيری را بدنبال داشته است. يک نمونه‌ی برجسته و ويژه چنين اقدام خطرناکی، فرمان صدور بمباران هسته‌ای دو شهر «هيروشيما» و «ناکازاکی» توسط رئيس جمهور «ترومن» در سال ۱۹۴۶ ميلادی بود؛ يعنی سال سگ! 

🔸 در دهه گذشته، بعضی اسناد از جمله گزارش ويژه و سی صفحه‌ای «مرکز پژوهش‌های مجلس» در ايران نشان می‌دهند که حمله دولت بوش در سال ۲۰۰۶ ميلادی [سالِ سگ] به ايران بسيار جدی و فوری بود. مرکز پژوهش‌های مجلس در گزارش خود می‌نويسد در سال ۲۰۰۶ ميلادی: "آن دو متغيری که محرک حمله آمريکا به هر دو کشور افغانستان و عراق بود، در مورد ايران نيز موضوعيت داشت". اين‌که چرا جنگی رُخ نداد، به گمانم تحت تأثير دو عامل مختلف بود: نخست شانس، و دوم، عقب‌نشينی جمهوريخواهان و حرف شنوايی بوش.

🔸 اگر بجای بوش پسر، مرد بی‌حساب و کتاب و غيرقابل محاسبه‌ای چون دونالد ترامپ رئيس جمهور آمريکا بود؛ آن‌وقت چه اتفاقی برای ايرانيان می‌افتاد؟ پاسخ پرسش را می‌توانيد از زبان رهبری بشنويد. بعد از پيروزی دونالد ترامپ در انتخابات سال ۲۰۱۶ آمريکا، آيت‌اله خامنه‌‌ای با زبان ديپلماتيک مختص به خود گفت: "ما نه عزا می‌گيريم، نه شادی می‌کنيم؛ برای ما فرقی ندارد" که معنای واقعی‌اش می‌شود: برای «ما» خيلی فرق دارد! چون‌که در نگاه رهبری، ترامپ مردی‌ست "صريح‌گو!"، جدا از اين، ارزيابی رهبری در آن سال، در واقع ارزيابی پيشا سالِ سگ بود. سالِ سگ امسال است: سال ۲۰۱۸ ميلادی يا ۱۳۹۷ خورشيدی!